iTUTOR 's BLOG

Blog เล็กๆ ของ คนๆหนึ่ง ผู้ซึ่งหลงไหลในเสียงดนตรี , หุ่นยนต์ , อาหาร และเทคโนโลยี

cover
0

[C++]Compiler นั้นสำคัญไฉน

หลังจากที่ได้ลง Compiler มาเยอะแยะมากมาย รกเครื่อง จนมีไฟล์ G++.exe ไม่รู้กี่ไฟล์ละ พบว่า มันตีกันครับพี่น้อง มันตีกัน

IMG_3694
0

[INTERN: วันที่ 0] เตรียมตัว ก้าวออกไป

ผมว่าในชีวิตมหาลัย ฯ ทุกๆคนอาจต้องมี Moment ที่ต้องก้าวออกไปทำอะไรจริงจังบ้าง ผมเองก็กำลังจะก้าวเท้าเล็กๆก้าวแรกนี้แหละ ออกไปจากประตูบ้าน บ้านที่มีผู้คนช่วยเหลือตลอดเวลา มีเพื่อนให้คอยถาม มีอาจารย์สอนอะไรก็ตามที่เราไม่รู้ ตอนนี้ผมจะต้องก้าวออกจากจุดนั้นไป ไปเผชิญกับโลกที่แท้จริงของการทำงาน …

10865151_1520180531564892_1812552221_n
0

[Day2]20DaysOfWinter

DAY2 ความช่วยเหลือ และ ตึ๊ดๆ ตื่นขึ้นมาตอนเช้า เปล่า .  . ตื่นเที่ยง 555555555 มัวแต่เล่นเกมส์คับเมื่อคืน

0

[Day1] 20DaysOfWinter

เกริ่นก่อนดีมั๊ย ? เอาละ  ช่วงนี้คือช่วงปิดเทอม 1 ที่แม่งโคตรจะสั้นเหี้ยๆ เริ่มจะเข้าใจความรู้สึกของพวกที่เรียนสายสุขภาพ ที่สอบๆปิดๆ เริ่มต้นที่ตอนเช้า (ตีสอง) ที่ยังอยู่มหาลัยอยู่นี้ คือนั่งเล่นเกมส์ และปลงกับ Script Bot แล้ว

1557454_807954515899711_581471663_n
0

กาลครั้งหนึ่ง . . .

ตอนเวลาที่เจอใครซักคนที่หมายปองนั้น ผมสุขใจ และอยากเข้าไปยืนเคียงข้างเธอคนนั้น แต่สุดท้ายทุกคนก็อยากจะได้คนที่ดีที่สุด ‘คนที่หมายปอง’ เช่นกัน ผมจึงถูกผลักออกมา เป็นเรื่องปกติแหละมั้งของเราทุกๆคน ล้วนต้องการสิ่งมาเติมเต็มข้างๆกาย

892356_637478243011455_7013228720489303452_o (1)
0

Day65 RDC2014 SHORT DIARY

เป็น ENTRY ที่ก้าวกระโดดมากๆครับ เพราะว่า หลายๆ วันประมาณ 40 กว่าวัน ได้ไป ลงใน Facebook และ Instagram ซะแล้ว   #200DaysOfSummer #day65 #RDC_Last_Day #ทุกภาพมาจากVERDY_GALLERY  (https://www.facebook.com/VERDY.GALLERY) ” สุดท้ายเราไม่ได้เข้ามาแข่งกัน 5555 ความรู้สึกของการแข่งขัน มันหมดลงไปได้ แต่ความรู้สึกที่ดีต่อกัน และมิตรภาพ มันจบลงไปไม่ได้ง่ายๆว่ะ ถึงจะแค้นกันให้ตายยังไง แข่งจบ มันก็จบอะ แต่เฮฮากันยังไง งานมันจบ แต่คนไม่จบหรอกเรื่องนี้อะ ”

0

DAY 19 – 20 #200daysOfSummer

#200DaysOfSummer #day19-20 เริ่มต้นด้วย การตื่นสาย มีนัดไปส่งเพื่อนที่สนามบินครัส แต่ทว่า ไปไม่ทัน ได้แต่ยืนส่งไกลๆ 5555555 อย่างน้อย ก็ได้มานั่งที่ประจำ ที่มาบ่อยเหมือนกัน คือตรงที่เรียกว่า Observation Deck หรือที่เรียกว่า จุดชมเครื่องบินนั่นเอง เป็นที่ที่ผมชอบมานั่ง ตอนเวลา เศร้า หดหู่ หรืออยากหาอะไรทำเพื่อให้ตัวเองได้พัก หรือได้คิด หน้าตาของมันก็เป็นบริเวณที่เครื่องบินแต่ละลำจะเข้ามาจอด ผมก็เห็นทีมงาน Maintenance ตัวเครื่อง ทำงานอย่างขมักเขม้น เป็นภาพที่มองดูแล้วเพลินตามากๆ   ฟังดูแล้วตลกครับ แต่ทุกๆคน ผมเชื่อได้ ว่า จะมีที่ที่ทำให้ตัวเองสงบเป็นประจำอย่างน้อย ก็ซักที่นึงละวะ   ผมคิดครับ ณ จุดนั้น ว่า เราได้ทำอะไรไป และ เราอยากทำอะไร เราอยากกลับไปจริงหรือ ? ผมใช้เวลามานานเกือบ 50 วัน ในการคิด ฟังดูแล้ว ไม่เอาไหนเนาะ ?   แต่ในทุกๆวันที่ผ่านมา…

Continue Reading

0

DAY 18 #200daysOfsummer

#200daysofSummer #day18 “สิ่งที่เชื่อมันผิด”. มุมมองชีวิตผิดๆของผม ” อยากให้อ่านกันนะครับ ” นั่งพิมพ์ริมแม่น้ำเจ้าพระยา ท่ามกลางฝนโปรยอ่อนๆแบบไม่สนใจไอแพดจะช้อตส้นตีนใดๆทั้งสิ้น ผมเคยได้ยิน (หรือเคยถูกสอนมามั้ง) ว่า เวลาทำอะไร แล้วอยากรู้จักคุณค่าของมัน ให้ลองปล่อยมันออกไป แล้วมาดูว่า เราเสียใจแค่ไหน เราฟูมฟาย ขนาดไหน ที่เสียสิ่งต่างๆ หรือใครซักคน ไป แล้วหาทางแก้ไขสิ่งแย่ๆที่อาจเกิดขึ้นต่อไป ผมเอามันมาใช้ในชีวิต….. นาฬิกาเรือนหรูๆฟังกชั่นเยอะๆ การ์ดจอเเรงๆเอามาเล่นเกม ผมก็ฟูมฟายกับตัวเองนะ สุดท้ายก็ได้ข้อสรุปดีๆ ว่า ถ้ามีมันแล้วต้องรักษา ไม่ไป เร่งมันจนพัง หรือ ทำให้มันระเบิดเอง ผมเลยไม่เปลี่ยนมันมาตั้งแต่ ป.4 (ถึงเล่นเกมใหม่ๆไม่ได้ไง) อยากได้ไอโฟน มาดูสิอยากได้ขนาดไหน เอาไปเพื่ออะไร อ่านคู่มือสิ เรื่องงาน เรื่องกิจกรรม ก็ทำให้ได้รู้ว่าเราอยากไปยืนจุดๆนั้นมากมายขนาดไหน ดูสิ ว่าไม่ทำบ้านรับน้องแล้วอยากกลับไปทำขนาดไหน โดดงานชมรมมาแล้วดูสิว่าอยากกลับไปไหม ? ลาออกจากวง แล้วมาดูสิ ว่าอยากทำเพลงขนาดไหนละ (ฝนหยุดแล้ว:)) ความ “คิดถึง” มันมีพลังในการทำให้คนเริ่มทำอะไรใหญ่ๆได้…

Continue Reading

0

DAY 17 #200daysOfSummer

#200daysOfSummer #day17 (Re)Start วันนี้เป็นที่ 17 แล้ว ผมรู้สึกราวกับว่ามันเพิ่งจะปิดเมื่อวานนี้เอง นี่เป็นเพียงแค่ 10% ของการเดินทาง อันแสนยาวนานนี้ ที่ผมยังพยายามใช้ชีวิตต่อไป ให้มีค่าในทุกๆวัน Fictional style -2 end part     ที่ที่เดิม ….   อาทิตย์ตอนเที่ยง หรือตอนเย็นก็แทบไม่ต่างกันบนนี้     ท่ามกลางมวลหมู่เมฆที่ผ่านไปก้อนแล้วก้อนเล่า   คนๆหนึ่งกำลังนั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง นึกถึงเรื่องราวเก่าๆ ที่เคยเกิดขึ้น ซ้ำแล้วซ้ำเล่า   สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 20000 ฟุต  . . .           อย่างที่บอก ผมชอบบรรยากาศบนนี้   ยิ่งวันนี้นั่งหน้าประตูฉุกเฉิน   ยิ่งหน้าโยกคันโยกและโดดออกไปจริงๆ   (โดน jet engine…

Continue Reading

0

Protected: DAY 16 #200DaysOfSummer

There is no excerpt because this is a protected post.

1 2 3